GALLERIA_io

Onze laatste blogs



Uitdaging op de Splügenpas

Sinds ons vertrek uit Nederland hebben we vooral de uitdaging van en met de weergoden. We vragen ons af of ze ons nou goed gezind zijn? Gelukkig heeft iedereen er een bepaalde band mee en is het overal onderwerp van de dag. Dat wetende hebben wij het naast ons neergelegd en besloten het ons niet persoonlijk aan te trekken.

Opstaan met het gekletter van regen op de tent is dagelijkse kost en de tassen zijn wonderbaarlijk leeg, wij hebben nog steeds alle kleren aan die we mee hebben. Toch bijzonder in mei! Dat het gevoel versterkt zou worden door heel veel sneeuw lag voor ons nog buiten het denkvermogen.

Op 16 mei werden we gewekt door onstuimig weer en het zou er niet beter op worden. De beklimming van de Splügenpas ligt voor ons en we besluiten gewoon te gaan! Lekker regenpak aan en zingen. Dat maakt het leven een stuk vrolijker. We worden uitgezwaaid op de camping als ware helden, of gekken, die het echt gaan doen. De eerste meters zitten in de benen en de knie van Isa doet het wonderbaarlijk goed. We krijgen veel support van de mensen om ons heen. Toeteren, zwaaien, duimen opsteken en we krijgen zelfs een kop koffie aangeboden in de Viamala kloof.  Na een prachtige dag fietsen zetten we de tent op aan de voet van de pas. Met regen en donderwolken vallen we in slaap en dromen van de top.

Je raadt natuurlijk al hoe we gewekt worden, met harde windvlagen en regen. Toch houden we de stemming erin en gaan, om even later aangehouden te worden door een man in een oranje jack. Er ligt veertig centimeter sneeuw daarboven en de pas is dicht. He maar lieve meneer de Zwitser, wij hebben off road door het Atlas gebergte getrokken! Sneeuw met daaronder asfalt is toch goed te doen? Hij bekijkt onze banden en knikt goedkeurend naar onze kleding. De sneeuwschuiver is onderweg en als we beloven om niet binnen het uur boven te zijn mogen we door. Het voelt als een compliment. Zien we er zo profi uit dan? Niets is minder waar, wij gaan dat echt niet redden met al die kilo’s bagage, de vele bochten en het beloofde stijgingspercentage.  Dus zijn vraag kunnen we met een volmondig ja beantwoorden!

En als je het dan over de weergoden hebt vinden ze ons vandaag erg lief! De zon breekt door, de grijze wolken maken plaats voor blauwe lucht en wij kunnen ons plezier niet op. Alleen de wind heeft het nog op ons gemunt en blaast dwars door alles heen. Naast de 10 – 16 % stijgen zorgt dit voor een gevoels-stijging van 20% of zo. De benen functioneren vandaag als professionals, lekker de kuiten spannen in die veel te scherpe haarspeldbochten, heerlijk! Het landschap veranderd in een witte deken en net als we denken dat het toch wel spannend gaat worden horen we het geronk van iets zwaars achter ons. Het is de sneeuwbully! Joehoee onze duimen gaan omhoog en die man maar lachen, het lijkt net wintersport op de fiets.  De sneeuw verdwijnt en maakt een mooi pad voor ons vrij.  De teller geeft 1935 meter aan, nog 100 naar de top die door de mist niet meer zichtbaar is. Dat de laatste loodjes het zwaarst zijn voelen we als de wind over de toppen giert en de sneeuw gemeen hard in ons gezicht blaast. En dan ineens is ie daar, de zon én de top !! Dat doet toch echt iets met je, wauw hier doe je het toch allemaal voor ?! Blij springen we in de lucht en met nog veel meer plezier fietsen we hand in hand de grens over met Italië! Land nummer 19 tijdens ons fietsende leven en nog steeds met hetzelfde enthousiasme als twee jaar geleden.

En Italië is goddelijk! Beginnen met 35 km afdalen gevolgd door de aller lekkerste latte macchiato, wauw ‘this is something’ !! Daarmee verschuift de koffie van Marokko van nummer 1 naar een tweede plaats. De plannen veranderen spontaan; rondje Italië voor een paar maanden ;-) ?

Liefs uit Chiavenna,
Isa en Youri.