GALLERIA_io

Onze laatste blogs



Tranen op de pas

Het deuntje van Billy doet ons ontwaken uit een diepe slaap. Buiten waait de wind, het is nog donker en wanneer je je hand buiten de slaapzak steekt wil je eigenlijk meteen weer terug. De snooze knop doet het goed vanmorgen! De wanten gaan aan, we ontdooien het water uit de bidons en bij het eerste straaltje zon staan wij erin! Brrr wat koud!

In Agoudal vragen we de weg. Gaan jullie dat echt doen? Het is off-road hoor met 500 meter stijgen en er is sneeuw op komst! Daarbij is de weg een uitdaging, zal er geen verkeer zijn en wonen er alleen nomaden! We kijken elkaar aan, het avontuur trekt! Wat kan ons gebeuren? Doen we het? JA we gaan ervoor !

We fietsen over zand, keien en bevroren grond, de wind blaast om onze oren en we kijken elkaar aan … is dit echt leuk? En wederom besluiten we ervoor te gaan! Beetje zenuwachtig en ook met een gevoel van vrijheid fietsen we het gebergte tegemoet. Vrouwen met ezels en enorme takkenbossen lopen langs, het pad wordt kleiner en brengt ons naar een immens gebergte! Wanneer Youri voorop fietst en ik niks dan bergen zie voel ik me ineens heel erg klein worden. 

De eerste sneeuwvlokken dwarrelen naar beneden, wanneer we 2 nomaden tegen komen. Salaam! Enthousiaste mensen die ons uitnodigen voor de nacht. Het weer gaat omslaan en we moeten echt in hun hutje slapen. Nou dat laten we ons geen twee keer zeggen! Even later zitten we in een rokerig donker hutje aan de mierzoete thee en smullen we van de smakelijke chapati broden en tajine, het voelt als luxe en verwennerij! De schapen kruipen om ons heen, het kaarsje dooft en wij slapen met al onze kleren, inclusief regenjack en wanten,  aan onder 4 dekens die je echt niet op je blote huid wilt hebben. Een hartverwarmend gevoel dat wij hier mogen overnachten, welterusten.

Soms is het beter om niet altijd alles te weten! Deze dag blijkt de zwaarste ever! De weg gaat zo steil dat we meer naast de fiets lopen dan erop zitten. De sneeuw van vannacht heeft de pas een mooi dons laagje gegeven. We glibberen er met de fietsen overheen, glijden uit, en moeten elkaar helpen om er überhaupt overheen te komen. Naast het geruis van de wind hijgen we vanwege de zware inspanning op grote hoogte. De wind striemt de handen koud en maakt dat we soms bijna van de berg waaien. We lachen, kijken elkaar aan en genieten van dit avontuur!

Afzien verbroedert, maakt de liefde groter en het besef dat we het belangrijkst in elkaars leven zijn. Tranen wanneer we er zijn, zo mooi, zo indrukwekkend, zo verbonden en sterk met elkaar dat we dit avontuur aan kunnen! Het landschap laat ons stil worden en doet ons beseffen dat er zoveel meer in het leven is! Het blijft bijzonder dat wij dit samen zo intens mogen en kunnen beleven!

Na twee dagen komen we aan op zo’n plekje waar je meteen wilt blijven! We zien de eerste bloesem aan de bomen, en ze hebben er een echt Nederlands tijdschrift! Lekker lezen op de kussens, thee drinken en uitrusten, wat een genot.

Liefs vanuit de Gorges du Dades,

Isa en Youri