GALLERIA_io

Onze laatste blogs



Shoppen in Afrika!

Nu we ons eigen appartement hebben is het heerlijk om wat meer samen en apart te zijn. Het is niet nodig om dingen af te spreken. We weten waar het huis is, de ontbijtspullen staan klaar in de koelkast en als we honger hebben lopen we even de straat uit voor een overheerlijk gegrild kippetje, lekker! Wanneer we zo luxe leven beseffen we ineens wat het reizen inhoudt. Je weet echt nooit, maar dan ook nooit waar iets is! Het is altijd zoeken, vragen en onderzoeken. Mega leuk en als je dan een tijdje op een vaste plaats bent voel je ineens hoeveel energie dat kost. Lekker dus om de tijd te nemen om het deze weken in Freetown anders te doen!

Waarom haasten als het leven op de fiets ons leven is? We merken dat het erg fijn is om een paar weken op deze manier te leven en de afwisseling te pakken die we nodig hebben. En bij zo’n periode van ergens wonen hoort natuurlijk ook een dagje shoppen! Na 17 maanden, fietsend in de felle zon zijn veel kleren verkleurd of versleten. Daarnaast heb ik gewoon ook het verlangen om weer eens iets anders in mijn tas te hebben dan de keuze uit shirt 1, 2 of 3! Na al die maanden op de fiets heb ik een shopdag wel verdiend. En ook al ben ik helemaal niet zo’n shopper, ik verheug me op dit uitje. Manlief laat ik thuis en ik ga met een goed gevulde geldbuidel op stap.

He, had ik gisteren niet ergens een sportzaak gezien? Laat ik daar eerst even heen gaan. Wellicht kan ik een nieuw fietsshirt scoren? Het is kenmerkend dat er veel Libanese in Afrika wonen, allemaal business mannen en met oog voor mooie spullen. Die weten wel wat ik wil , toch? Dat weten ze wel degelijk en ik krijg te horen dat zij alleen mannen kleding verkopen, de vrouwen moeten het doen met de straatstalletjes, that’s all there is babe! Is er dan niet 1 winkeltje of zo waar ik lekker in de airco door de rekken kan snuffelen? Nee!

Hmmm, beetje teleurgesteld ben ik wel en ik laat ik me niet ontmoedigen! Het is knetter druk buiten, het zweet loopt met temperaturen van 43 graden van mijn rug en met mijn handen geklemd om mijn tas loop ik door de kleine drukke steegjes. Verkopers schreeuwen in mijn oren, zwarte handen raken mij aan om toch echt iets bij hun te kopen. Mijn tenen haal ik open aan de stenen die opgestapeld liggen en ik dus duidelijk over het hoofd had gezien. Zonder man aan mijn zijde hoor ik om de seconden hé babe, hé you sweetie en tot overmaat van ramp begint de moskee aan zijn 2e ochtend gebed. Even schakelen zeg maar.  Ik krijg een groot Koninginnedag gevoel. Leuk om te swingen als je in Amsterdam bent maar voor mij nou niet de ideale setting voor een shopdag. Met het beeld van mijn zwarte shirt met gaten voor ogen en de lust om iets nieuws in die tassen te hebben ben ik vastbesloten om hier gewoon te gaan slagen!

Pfff over doorzettingsvermogen gesproken, ik geloof dat ik liever op de fiets zit met een dikke vette bergbeklimming voor ogen. Voordeel is wel dat je hier overal iets lekkers kan eten dus ik troost me met een ijsje, nog een ijsje en een chadpuri (couscous met yoghurt en veel te veel suiker) klinkt vies en is erg lekker! De suiker zorgt voor het  ‘up’ gevoel en dat kan ik goed gebruiken.

En dan ineens heb ik beet! Wauw een nieuwe legging met tigerprint, dat past wel in Afrika! Leuk! Toch kan ik een traan bijna niet onderdrukken wanneer ik even later in een grote zak van Max zit te graaien tussen oude afgedankte shirts uit Europa. Alle bekende merken komen voorbij. Wat een armoede en tegelijk kan ik voelen dat de mensen dit dus altijd hebben! Eigenlijk is het voor ons best makkelijk om met een gevulde geldbuidel op zak te reizen. Terwijl dit dus dagelijkse waarheid is voor de mensen die hier wonen, dat besef ik maar al te goed. Graaiend door de stapel fantaseer ik stiekem over een pakje per post met leuke shirts uit Nederland J.

Wanneer ik twee acceptabel uitziende en redelijk ruikende shirts heb gevonden wil ik ze graag even passen. Ha ha een pashokje is er natuurlijk niet! De verkoper ruikt handel en heeft een goed idee! Achter het muurtje van het Unicef Health center komt niemand dus dat moet lukken. Zie je het voor je? Ik in mijn nakie achter een paar stenen een shirt passen? Net op moment suprême komt er een jongen even om de hoek kijken. Wat doet die white woman daar? Hij schrikt zich te pletter! Daar gaat je image en zelfbeeld, zo erg ben ik nou toch ook weer niet? En ook fijn dat hij meteen rechtsomkeer maakt. Ik besluit er hartelijk om te lachen, wat een shopdag!

Maar eerlijk is eerlijk, de shirts passen me goed en zien er leuk uit! Na flink onderhandelen waarbij de prijs naar 2 euro en zestig cent zakt is iedereen blij. De afdeling g-strings is een zeer delicaat verhaal. Daar heb je ineens andere verborgen tassen voor die niet zomaar tevoorschijn komen. En als het je lukt dan heb je al gegeten en gedronken. Die komen ook uit de zak van Max, het leger des heils or whatever. Je ziet nog net de bruine vlekken niet voorbij komen, getver! Dan maar mijn eigen vertrouwde sloggi van 2 jaar oud, deze container zending laat ik even aan me voorbij gaan!

Mooie cirkel of life ! Eerst hebben we in Europa heel veel plezier van de kleding, vervolgens streelt het je ego en geeft het je een goed gevoel wanneer je het shirt in de zak van Max stopt. De mensen hier ontvangen de ladingen containers uit Europa met liefde, poetsen het wat op en leggen het liefdevol in hun stand. Vervolgens komt er zo’n gekke white woman, die het voor zijn weeksalaris weer terug koopt, en er ook nog blij mee is!

De verwennerij begint pas echt als ik voor meer geld dan de 2 shirts me gekost hebben een kop koffie ga drinken in de enige dure plek die Freetown rijk is, de café latte is er heerlijk! En daarmee ben ik voor 2 shirts, een nieuwe legging, een pak omo voor een flinke wasbeurt en een dure kop koffie nog vet onder de 10 Euro gebleven, lang leve het shoppen in Afrika!

Alle liefs,

Isa en natuurlijk ook van Youri die nu dagelijks geniet van de tiger-print-woman op hakken J

p.s.

Een maand Freetown was heerlijk! Met veel zin en nieuwe energie stappen we woensdag weer lekker op de fiets. Wij gaan voor het eerst in ons fietsende leven een kleine omweg maken ivm de veiligheid. In Ivoorkust is het erg onrustig dus hebben we besloten om een hele andere route te nemen! We mogen weer terug naar Guinee om daar een stuk van onze geliefde smak-route op te pakken J en gaan dan door het uiterste zuiden van Mali naar Burkina Faso. Leuke route, mooie uitdaging en zoals het er nu naar uit ziet wel het veiligst! We sms-en natuurlijk graag over onze nieuwe avonturen on the road!