LanguageTranslation

GALLERIA_io

Onze laatste blogs



Nee, niet weg klikken! Even lezen en dan lachen

I’m sorry for the English-speaking followers but sometimes it's much more fun to write in your own language. My English is not sophisticated enough and I want to have some fun with the Dutchies. So ‘lekkere kaaskopjes’ are you ready for some fun? En bij het zien van de aankomende vele woorden die het beeld gaan vullen, wel gewoon ff doorlezen hé. 

Zie de wind waait door de bomen
Nu zijn de verwachtingen natuurlijk hoog gespannen maar zo leuk is het begin niet. Toch even volhouden want het komt vanzelf. Sinds mijn binnenkomst in Tanzania ging de weg pal oost. Het beloofde een lekkere vlakke weg dus ik had er zin ‘an’ na die hoge bergen in het land van de 1000 hills. Echter, zoals zo vaak in het leven kunnen verwachtingen nogal haaks staan op de realiteit. De weg was vlak, dat wel. Maar met een snoei harde oosten wind, kracht acht, voelde het zwaarder dan de hoogste berg die ik ooit beklommen heb. De 602 km tot Singida waren zwaar maar a la, de motivatie zat er nog goed in en ons Hollanders kennen wel een stootje hebben, nietwaar? Opgegroeid met de uitspraak je bent toch niet van suiker so far so good. Toch lonkte mijn oog regelmatig naar de kaart. Kwijlend en likkebaardend bij de aanblik dat de weg na Singida van oost naar noord zou gaan. Waarmee een einde zou komen aan die zeikerige klote wind die mijn leven zacht uitgedrukt nog niet zo fijn maakte. Ai ai ai daar lag een dikke verwachting, niet doen ! Ik zeg het je daar maak je het leven miserabel van. Drie keer raden wat er gebeurde? Juist, goed geraden je mag door naar de volgende ronde. De wind draaide van oost naar noord.

Als je denkt dat alles tegen zit, denk dan opnieuw 
Geen zon zonder schaduw. Geen toppen zonder dalen. Prachtige uitspraken, ik ben er groot fan van. Echter nog niet zo gemakkelijk toe te passen wanneer dag 12 ik-waai-je-van-je-fiets-af-dag zich aandient. De wind kreeg het die dag voor elkaar om me aan het huilen te brengen. Daar klaarde de lucht dan wel weer van op. Ten eerste omdat het toch wel knap is van die waaiende rukker om me over de schreef te brengen en ten tweede kwam er een soort berusting en sindsdien werd het leven weer leuk :-).

Psssst, niet verder vertellen hoor maar weet je dat de fiets met 6 tassen en mezelf gewoon in een auto rickshaw past! In India proppen ze er dan nog 10 mensen bij maar ik vond deze stunt voor de komende 10 km al meer dan hilarisch :-).

Verstoppertje 
Nu denk je natuurlijk wanneer komt ze nou met die humor? Nou die kwam toen de zon weer ging schijnen, ik een fantastisch gebied binnen reed en zomaar zebra’s zag. Borden, pas op voor de giraf, langs de kant van de weg maakten me nieuwsgierig en de verwachtingen hoog. Maar die verdomde langnek presteerde het nu al voor de 2e keer om zich niet te vertonen. Ik verdenk Dikkertje Dap ervan dat ze iets te vaak met die trap zijn nek heeft beklommen. Het tijdstip, van 07.15 in ogenschouw nemende, en dan al die zoete troep van een klontje in je bekkie gepropt krijgen. Tja dan zou ik ook de benen nemen en me voorlopig niet meer vertonen. Nou je wordt bedankt Dikkertje Dap.

Echter kan ik wel een iets groter exemplaar van een chiwawa, op mijn bijzondere-beestenboel-lijst bijschrijven. Het beest, hoog op de poot, geen haar, bolle ogen, iel en lelijk ( sorry voor de chiwawa liefhebber) schoot zomaar ineens uit de bosjes en scheerde rakelings over de weg. Het vertoonde bizarre capriolen. Gewoon 2 meter voor mij. En alleen al bij de aanblik van dit mismaakte monster, dat me met zijn uitpuilende oogjes net zo verbaasd aan keek als ik hem, piste ik zowat in mijn broek van het lachen.

Wit vlees in een jeep
Inmiddels ben ik 86 km vanaf de Ngorongoro krater wat maakt dat ik om de minuut een prachtig glanzende jeep voorbij zie komen met mzungus erin. In de afgelopen 3 maanden heb ik nog niet zoveel blank vlees voorbij zien komen. Maar mij hoor je niet klagen. Wellicht komt er dan ook een einde aan de Arabica oploskoffie, wat tot dusver het hoogst haalbare was in Tanzania. Met al die blanke import maak ik wellicht kans op een potje Nescafé. En wees eerlijk ook dat is natuurlijk behelpen voor een Nespresso girl. Alhoewel ik me nauwelijks nog kan herinneren wanneer ik dat goddelijke zwarte vocht over mijn tong heb voelen gaan. En denk nou niet dat het me alleen maar om George Clooney te doen is want die heeft me nou nog nooit eens op de schouder getikt bij zo’n lekker bakkie.

Krijgertje spelen
Fietsend door Maasai gebied geniet ik van de prachtige mensen. Gehuld in blokjes doeken en lopend op grote auto banden, die ze in de vorm van zelf gemaakte slippers lekker onder hun pootjes doen om zich tegen de acacia doorns te beschermen, bewonder ik deze krachtige mensen. Fascinerend bekijk ik hun grote gaten in de oorlellen en stel me zo voor hoe lang het duurt voordat je zo’n immens gat hebt gekweekt en wat er dan ingezeten heeft? Lopend achter hun kudde koeien, gegeven door hun heilige God Engaii waardoor ze dachten dat al het vee in de wereld van hen is, durf ik ineens mijn trotse aanwinst uit Oeganda: de koeien portemonnee niet meer schaamteloos tevoorschijn te halen.

Wanneer er ineens een zwarte neger met witte strepen op zijn gezicht de bosjes uitspringt en wild gebaart met zijn stok moet ik eerst nog lachen. Ach denk ik, leuke truc voor de toeristen om een zakcentje extra te verdienen. Want laten weten eerlijk zijn, die koeien en zo'n schamel hutje is toch ook niet alles. Die gedachte verdwijnt echter snel wanneer hij woest briesend met die geverfde kop achter mijn fiets aan komt hollen. Gelukkig staan die gasten bekend om hun horizontale springkracht en niet hun verticale. Voor de zekerheid schakel ik toch een tandje sneller. En in de voortgaande beweging besef ik ineens dat die rukkers uit het vorige dorp weer eens op de tam tam hebben geslagen en mijn koeien portemonnee stiekem toch verlinkt hebben.

Tis hier fantastisch
Zo, laatste alinea. Heb je het ook zo zwaar? Wanneer je geniet van de mooie foto's vanuit dit uitzinnig mooie fantastische land, bedenk dan wel dat er 12 dagen tegen de wind in ploeteren aan vast kleeft. Ja ja jij als consument zeker lekker genieten. Ik stel me je zo achteroverleunend voor, hangend in je luie stoel me zo'n fucking goede cappuccino waar ik een moord voor zou doen. En maar denken, zoooooooo dat is mooi daar. Mocht je nou last hebben van schuldgevoelens dan help ik je daar met een paar klikjes op de donatie-button zo vanaf hoor. Een kop koffie in Arusha is maar 2,95 :-). www.ithaka.im (links onderin)

Liefs van mij, je kent me wel die fietser die zo nodig zonder haar man verder moest gaan. Ik zeg het je, je hebt ze erbij. Van die mensen die altijd meer uitdaging in hun leven willen.

Doeiiiiii Isa

p.s. 1 wish me good luck voor het laatste en zwaarste stuk zanderige weg voor de komende 6 dagen om die rose beestjes, alias de flamingo genaamd, te gaan bekijken bij Lake Natron. Normaal zitten ze ook in het meer waar ik nu ben maar nee hoor, die beesies moesten het zo nodig hogerop zoeken naar een meer met meer mineralen om hun rose kleurtje weer een beetje op te pimpen. Je hebt ze erbij.

p.s. 2 wish me luck vanaf 1 september. Dan komt die goddelijke man van mij en mag ik weer in het gareel. In hoeverre dat dan nog gaat lukken, ha ha :-)