LanguageTranslation

GALLERIA_io

Onze laatste blogs



In love with the people from Sudan

Wanneer de scheepshoorn met veel lawaai zijn vertrek stevig inzet kijken we elkaar vrolijk aan ! Na veelbewogen maanden nemen we afscheid van Egypte. Langzaam en gestaag verdwijnt Aswan aan de horizon. De schrikbeelden van een 19 uur durende bootreis, samen gepropt met 700 andere Sudanese mensen, kunnen we nu definitief loslaten. Dankzij het offerfeest tellen we slechts 40 passagiers, genieten we van ons privé dek en beseffen we zeer goed dat de toiletten er met 700 mensen absoluut anders uit zouden zien. Met de huidige aantallen is de stank in het veel te warme hok voor een korte wc beurt net acceptabel. Met een beetje geluk ontwijk je het water zodat het net niet het randje van je gympschoenen haalt. Het is duidelijk dat ons avontuur weer is begonnen. 

Na een nacht onder de sterrenhemel wordt onze slaap bruut verstoord. Luidkeels klinken de geluiden van het ochtendgebed naast onze luchtbedjes. Op nog geen meter afstand zien we het voltallige personeel deelnemen aan het gebed, welke voor onze begrippen nog veel te vroeg is.  Een paar uur later meert het schip aan tegen de gammele kade van Wadi Halfa. Daarmee is ook meteen duidelijk wat we in Sudan kunnen verwachten; leegte, woestijn en een simpel bestaan voor de komende tijd.

Een risico van 30 stokslagen

Maar achter de leegte en simpelheid van het land schuilt het warme compassievolle hart van de Sudanese bevolking. Met liefde verwelkomen ze je in hun huis en delen ze graag de maaltijd. Bij het vallen van de avond worden de bedden buiten gezet voor een nacht onder de sterrenhemel. Waar anders koel je, bij gebrek aan airco, beter af dan de wind zelf ? Overdag verschroeit ie je huid en in de nacht probeert hij het, zij het in mildere vorm, nog steeds. Met plezier zou je daarom volledig naakt op bed willen liggen. Oh het verlangen is er zeker ! Echter wordt er in Sudan geleefd volgens de Sharia en ik kan je vertellen dat die weinig soepel is ten opzichte van het tonen van blote ledematen.

Slapend in lange broek met t-shirt verdwijnt daarmee ook alle hoop op dat ene verkoelende briesje wat zo lekker had kunnen zijn op je blote bast. Dezelfde Sharia zorgt  ervoor dat Isa regelmatig wordt weg gestuurd om alleen met de vrouwen te eten. Rekening houdend met hun geloof onthouden we ons van enig fysiek contact, fietst Isa met een rokje over haar legging en hebben we 30 stokslagen geriskeerd bij het meenemen van een flesje campari (de tweede grote liefde van Isa).

Drie dagen bij Maesz en zijn familie

Vandaag houden we het, na drie uur ploeteren tegen de keiharde wind, voor gezien. Met drie lemen huizen, een moskee en twee kamelen vraag je je even af, waarom nou net hier in Oisly? Toch zijn het juist die elementen die het reizen zo mooi maken; het doen met wat er is. Vandaag doen we het met Masz en zijn familie die ons meer dan welkom heet bij hem thuis. Het blijkt zijn verlovingsdag. Echter ontbreekt enige vorm van feest en schittert zijn toekomstige bruid door afwezigheid. Masz heeft in Saoedi Arabië twee jaar lang onafgebroken gewerkt voor zijn verlovingsfeest en het weerzien met zijn familie. Dat zijn oom dood ging zat niet in de planning. Volgens de regels van de islam betekent dat 4 maanden en 10 dagen geen vreugde voor de weduwe en haar naaste familie. Over 10 dagen vertrekt Maesz weer naar het land met de luie mensen zoals hij Saoudi Arabië beschrijft. Hij moet het de aankomende twee jaar doen met slechts een ring en de wetenschap dat hij verloofd is. Doordat zijn toekomstige bruid van de afdeling strikt moslimschap is mag hij geen foto van haar hebben in zijn telefoon. Deze wordt algemeen gebruikt waardoor het zomaar mogelijk is dat andere mannen haar kunnen zien. Daarmee is een blik op haar gezicht in den verre uitgesloten. Plots schaam ik me voor mijn gemekker dat de wind vandaag zo zwaar was,  het kwik weer boven de 49 graden steeg en ik zin had in iets anders dan bruine bonen en een melig appeltje.

Bruine bonen voor ontbijt

Om de bruine boon niet te kort te doen verdient de laatste zin meer aandacht! Wonder boven wonder smaakt de foul (een prutje van verse bruine bonen met komijn, knoflook, ui en olie) wonderbaarlijk goed met deze hoge temperatuur. Door hun smaaksensatie hebben ze zelfs in het brood verdreven! In de ochtend graaien onze handen, samen met de rest van de familie, hapje voor hapje bij elkaar. Samen met de koffie, voorzien van gember en cardamon, overtreft de Sudanese keuken al onze verwachtingen. Alleen met het water gaat het de laatste week wat minder. Sinds we voor de derde keer horen dat het ietwat bruine drinkwater uit de Nijl komt verslikt Youri zich ter plekke. Ja, we steriliseren trouw  al het water. Maar met de wetenschap dat het uit de breed stromende rivier komt waar Maesz zojuist nog met zijn voeten in stond die een paar minuten daarvoor nog door het zand liepen met alle uitwerpselen van kamelen, koeien en ander gespuis smaakt het toch anders dan voorheen.  In dit geval was het beter om de werkelijkheid  schuil te laten gaan achter de oevers van de Nijl.

Het leven in de ‘wij’ cultuur

En terwijl ik deze blog schrijf ben ik al zes keer geroepen om even handen te schudden, koffie te drinken en te lunchen. Tussendoor moesten we ook nog even bij de naaste familie op visite. Oisly is nog net te vinden op de kaart van google maps en met het geschatte aantal inwoners hebben we zeker 1/3 van het dorp al langs zien komen. Zojuist ben ik er even tussenuit gesneakt om de laatste zinnen af te maken. Levend in de Afrikaanse ‘wij’ cultuur hebben nog privacy, nog het fenomeen tijd dezelfde normen en waarden als bij ons. We passen ons aan en genieten van iedere minuut die we even voor onszelf hebben. Nu denk je; ga dan in een hotel ! Maar ik kan je verzekeren dat je dat niet wilt! (veelal ranzigheid ten top).

Youri mag een tweede vrouw

Vandaag werd ons duidelijk dat ze erg veel medelijden hebben met Youri. Levend met zo’n dunne staak die hem ook nog eens geen kinderen kan schenken is in hun ogen vreselijk. Wanneer hij tot overmaat van ramp zelf zijn was ophangt wordt hem spontaan een tweede vrouw aangeboden. Gelukkig houdt Youri niet van vet op de botten waarmee iedere vorm van concurrentie verdwijnt. Nou ja dat dacht ik ! Toch baarde zijn glinsterende ogen me enigszins zorgen bij alle verwennerij van de vrouwen. Morgen maar weer eens thee voor hem maken :-).

Last but not least

Sudan is met recht het heetste land waar we ooit doorheen zijn gefietst. Er waren dagen bij dat we 6 liter vocht dronken en nog steeds niet hoefde te plassen. Met nog maar 250 km naar de hoofdstad dachten we de overwinning al in de pocket te hebben. Door de 2 zandstormen, keiharde wind tegen, de lekke band van Isa en 50 km off road over wasbordjes die een goede vriend ooit eens abortus weggetjes noemde kregen we de laatste etappe zeker niet cadeau. Echter maakte dat de aankomst in de stad tot een waar emotioneel moment met de zoete beloning van taart, echte koffie en een luxe verblijf in het German Guesthouse waar we genieten van de airconditioning, de goede zorgen van Norbert en zijn fantastische staf. Met de wasmachine, het zwembad en het heerlijke eten maakt dat ons verblijf in de Khartoum tot een waar paradijs.

De mensen van Sudan hebben ons hart gestolen! Toch mag je niet vergeten hoe vreselijk het regime van president Omar al-Bashir is. Ondanks het feit dat hij door het Internationaal Strafhof in Den Haag op 14 juli 2008 is veroordeeld, voor de genocide in het conflict in de West Sudanese regio Darfur, is er niets veranderd. Basir noemde de aanklacht een ‘westerse samenzwering’ en bleef vervolgens gewoon aan de macht. Het is opvallend dat de Sudanese bevolking zich zelden openlijk uit over de onvrede van het regime van Basir.

Wij gaan nog een paar dagen genieten van Khartoum. Na een verblijf van 17 (!) maanden in moslimlanden kijken we uit naar iets meer vrijheid in kleding en het uiten van openlijke genegenheid. Daarnaast verruilen we met liefde het vlakke warme landschap voor de koelere bergen van Ethiopië. Maar eerst nog heel veel koffie, ijs en taartjes eten voordat we donderdag vertrekken :-).

Alle liefs uit Khartoum,

Isa en Youri