LanguageTranslation

GALLERIA_io

Onze laatste blogs



Lanterfant en co

Met een strak schema op zak om op tijd het land te verlaten hebben we de afgelopen zes weken door Turkije gefietst. Kilometers maken en theetjes overslaan, bang voor de boete wanneer we ons visum overschrijden. Vaak zaten we nog heerlijk aan de thee wanneer onze ‘taak’ weer riep, kilometers maken! Ook al zijn we wereldfietsers en hebben we inmiddels 22.000 kilometer op de teller staan, het gaat ons niet in de koude kleren zitten! Lanterfant & co vinden het zoveel leuker om zonder planning te fietsen, in te gaan op de uitnodigingen van de mensen en bij regen lekker een dagje over te slaan. Nog twee weken ‘bikkelen’, dan breken er gouden tijden voor ons aan. In Iraq gaan we weer ouderwets planningloos door het leven. Vandaag hebben we onszelf verwend met een lanterfant dag. Buiten regent het en zitten we heerlijk onder een warme deken cozy tegen elkaar aan. Wij hopen jullie met deze nieuwe foto blog ook te verwennen. Beelden zeggen zoveel meer dan woorden, geniet ervan!

Wanneer ‘Alah Akbar’ door de spiekers van de moskee klinkt, stromen de mannen in grote getale naar de moskee. De vrouwen blijven onzichtbaar in huis, alleen zichtbaar voor het oog van Allah.
De eerste kilometers na onze vakantie in India. Het fietsen zit ons duidelijk nog niet in de benen waardoor we al snel onze tent opzetten aan het meer van Golu Iznik.
Onze culinaire reis door Turkije is een streling voor alle zintuigen. Youri probeert alle chocolade repen die er maar zijn waarbij de Ulkner reep tot winnaar is uitverkoren. Isa gaat voor de vele vijgen, verse walnoten en de ingemaakte pickles die intens rood kleuren in de plastic bekertjes.
Hallo, roept Mehmet wanneer we het theehuis binnenlopen. Ga lekker zitten. Mehmet heeft, zoals vele anderen, 15 jaar in Nederland gewoond. De Turkse gastvrijheid stroomt nog steeds door zijn bloed. We mogen echt niet weg gaan voordat we van de pide, lahmacun en ayran hebben gegeten.
Gelukkig gaat het gezegde in Turkije ook op; na regen komt zonneschijn.
Onderweg naar Nallihan genieten we van weidse uitzichten en dit prachtige veld voor onze tent. Met een strakblauwe lucht is het moeilijk voor te stellen dat het deze nacht zo ontzettend koud was met -6 graden. Onze slaapzakken zijn duidelijk aan vervanging toe.
Veertig miljoen jaar geleden vond er, met drie vulkaan uitbarstingen, een natuurgeweld plaats met. Het heeft ervoor gezorgd dat Cappadocia een van ’s werelds grootste natuurwonderen is. Wij laten de fietsen staan en verkennen de rose en de love vallei te voet.
Kilometers verstrijken, dorpjes glijden aan ons voorbij. Aangemoedigd door jong en oud die ons met een glimlach, een vriendelijk woord of een enthousiast gebaar verwelkomen.
Met de natuur om ons heen voelen we ons ontzettend rijk. Bewonderen en verwonderen om in stilte te genieten van de hoogvlakte vlakbij Cihanbeyli.
Merhaba! Met handen en voeten maken we duidelijk dat we graag de kont van de koe willen. Lees; Youri slaat op zijn kont en doet een koe na (bewegende beelden hiervan zijn gecensureerd). De slager begint keihard te lachen en gaat vervolgens aan de slag. Hij levert vakwerk met een mals stukje ossenhaas wat smelt op de tong.
Erciyes Dagi is met zijn 3.917 meter, een landmark in Cappadocia. Besneeuwd, stoer en groot is hij al dagen een lust voor het oog.
De Turken zijn werkelijk hartverwarmend. Het is geweldig om met zoveel liefde en warmte door een land te reizen. Nieuwsgierig naar elkaar en het verschil van onze culturen. Vanavond slapen we bij Mustafa en komen ze met de pyjama party onze luchtbedjes uitproberen, wat een feest!
Kleurrijk en snel, ze schieten aan alle kanten aan ons voorbij. Zichtbaar voor de oplettende kijker.
Valkbij Goreme zetten we deze nacht in alle rust onze tent op om de volgende dag gewekt te worden door stemmen van bovenaf. Goodmorning, wake up klinkt het van grote hoogte. Verbaast openen we om 07.00 uur de tent om nog verbaasder minstens 25 luchtballonnen boven de tent te zien.