GALLERIA_io

Isa & Youri's blog

Dat is pech, spullen weg

In de vorige blog schreven we enthousiast dat we even niks gaan doen. Een mooie wens die we met alle goedbedoelde intenties zijn gaan uitvoeren in Dahab. Een klein plaatsje in de Sinai die de mensen als volgt omschrijven; ’t paradijs aan zee waar Bedoeïenen, Egyptenaren en Europeanen op een fijne manier samen leven. En als je er eenmaal bent wil je er niet meer weg. Hoe zou onze weg van het verlangen in Dahab zijn wending gaan nemen? We hadden ons er van alles bij voorgesteld om erachter te komen dat tussen, wens, wenselijk en werkelijkheid een wereld van verschil kan zitten.

Undefined

Drie op een rij

33, het is maar een getal. What’s in the name? In Egypte draait de wat-hebben-wij-gefietst-landen-teller van 32 naar 33.
Ik zei het je toch, what’s in the name? Nothing !

Nothing but nothing

Undefined

Van merhaba naar gamarjoba

Fietsend over de aardbol begeven we ons tussen Turkije en Georgië waar de ruige bergen plaats maken voor een vlakke weg langs de zwarte zee. Twee landen, grenzend aan elkaar, waarbij het verschil niet groter kan zijn dan hier.

Undefined

Oost en West

Oost en West Turkije, één land, twee werelden. Bewoond door liefdevolle mensen die met passie hun geloof én gastvrijheid hoog in het vaandel hebben staan. Als een warme deken valt die over ons heen, nog nooit hebben we ons zo welkom gevoeld. 
 
Undefined

Lanterfant en co

Met een strak schema op zak om op tijd het land te verlaten hebben we de afgelopen zes weken door Turkije gefietst. Kilometers maken en theetjes overslaan, bang voor de boete wanneer we ons visum overschrijden. Vaak zaten we nog heerlijk aan de thee wanneer onze ‘taak’ weer riep, kilometers maken! Ook al zijn we wereldfietsers en hebben we inmiddels 22.000 kilometer op de teller staan, het gaat ons niet in de koude kleren zitten!

Undefined

Een koud begin

Wanneer het vliegtuig op Ataturk airport land voelt het een beetje als thuiskomen. Onze thuishaven, daar waar de fietsen staan. Begin en vertrek van nieuwe avonturen. Sneeuwvlokken tikken tegen het kleine raampje van het vliegtuig. Prachtige ijsbloemen toveren het raam tot een waar schilderij en laten een spoor van ijzige koude achter. Het dekentje van Royal Jordanian verdwijnt, gevraagd, in de tas. Het biedt ons de eerste uren bescherming tegen de gure wind die door Istanbul raast. Het dekentje doet zijn best en probeert onze temperatuur op India warmte te houden. Merhaba Turkije!

Undefined

Pages